Het FIFA- reglement keelt vrouwen uit moslimlanden

Posted on 17 juni 2011

1


De veiligheidsvoorschriften van FIFA geven vrouwen uit de islamitische landen geen kans om mee te doen aan de Olympische spelen. Je mag geen nekbedekkende kledingstukken dragen, dus hoofddoeken die ook de nek bedekken zijn verboden. Als reden wordt aangevoerd dat een speelster per
ongeluk of opzettelijk aan de doek van een medespeelster kan trekken, waardoor die gekeeld kan.

Maar de vraag is of dergelijke nekbedekkende doeken in alle vormen gevaar opleveren. Uit ervaring weet ik dat men op verschillende manieren
het hoofd en de nek kan bedekken. Je kunt bijvoorbeeld een shirt met daaraan een muts dragen- zoiets als zwemmers dragen- waardoor je geen gevaar loopt om gekeeld te worden. Of een Maghnaéh- een hoofddoek die niet om de hals geknoopt wordt, maar over de schouders hangt. Laat het aan moslimontwerpers over en ze zullen binnen no-time een gevaarloze doek tevoorschijn halen, die aan de strenge eisen van Islamitische regimes voldoen en aan de veiligheidseisen van de FIFA. Het veiligheidsexcuus lijkt me hiermee opgelost te zijn.

Er zullen vast goedbedoelde kreten zijn – doorgaans verzonnen door mannen- die op deze manier moslimvrouwen willen bevrijden van onderdrukking. Men zou denken: als je de hoofddoekdraagsters verbiedt mee te doen aan de Olympische spelen, zullen hun regeringen hen toestemming geven zonder hoofddoek te spelen. Dan hebben we minstens één groep onderdrukten bevrijd.

Zelfs als ik er vanuit ga dat al die vrouwen door hun regeringen onderdrukt worden, lijkt me dit een erg naïef uitgangspunt. Een dergelijk onderdrukkend systeem bezwijkt voor geen enkel reglement, dus ook niet van die van de FIFA, waar zo’n regering bovendien het minst om geeft. Een onderdrukkend systeem zal niet de wensen van haar eigen onderdanen inwilligen, laat staan die van buitenstaanders. In een land als Iran krijgen vrouwen zweepslagen als ze hun hoofddoek afdoen. Verwacht de FIFA dan dat de islamitische regering vrouwen zonder hoofddoek laat voetballen?

Iraanse vrouwen hebben decennia lang geprobeerd zich onder een streng islamitisch regime, dat hen van al hun individuele vrijheden beroofd heeft, tot zelfstandige en zelfbewuste vrouwen te ontwikkelen. Vrouwelijke advocaten in Iran zetten hun vrijheid en hun leven op het spel om binnen de islamitische wetgeving vluchtwegen te vinden, die hun vrouwelijke cliënten een beetje individuele ruimte biedt voor ontwikkeling.  Mede door hun inzet mogen vrouwen aan bijvoorbeeld veel sportactiviteiten, waaronder damesvoetbal, deelnemen. Het merendeel van deze vrouwen willen dolgraag met een onbedekt hoofd en nek spelen, maar dat ís en blijft onmogelijk. Verbod op hun, uit dwang gedragen, hoofddoek houdt hun verdere ontwikkeling tegen. Dit zorgt ervoor dat ze geen of heel moeizaam deel uit kunnen maken van internationale culturele en sportieve activiteiten, en dat duwt hen verder weg in hun isolement.

Willen we landen als Iran helpen op weg naar democratie, dan moeten we hun volkeren niet verder isoleren. De Iraanse regering juicht het culturele isolement toe. Zij grijpt elke excuus aan om haar bevolking ver te houden van Westerse invloeden. Olympische spelen zijn het symbool van de Westerse denkwijze. Iran zou het zeer zeker niet betreuren als haar onderdanen afstand houden van dit symbool. Door het verbod op hoofddoek straffen we niet het islamitische regime, maar hoofdzakelijk vrouwen die doorgaans onder dat regime lijden. Ze worden dan overdrachtelijk gekeeld voordat ze daadwerkelijk gekeeld kunnen worden.  Democratie en cultuur zijn onafscheidbaar van elkaar. Laat de cultuur van binnenuit veranderen, democratie komt vanzelf.

Zorg ervoor dat de Iraanse vrouwen deel kunnen nemen aan de Olympische spelen. Laat ze in hun kracht, als zelfstandige mensen die onderdrukkende systemen omver kunnen helpen, geloven. Ik geef toe, omver helpen van het onderdrukkende systeem in dat land kan nog decennia duren, maar ze zijn
er aardig op weg naar toe.

Laat die hoofddoek los, zoals die vrouwen zelf hem losgelaten en de aandacht aan hun verdere ontwikkeling besteed hebben.

(Een zeer ingekorte versie van deze column komt vandaag in het NRC Handelsblad staan!)