Ik, Osama bin Laden, voerde Jihad

Posted on 6 mei 2011

0


Nadat ik in de online krant las dat Bin Laden vermoord was schakelde ik over naar TweetDeck. De tweet van Alexander Pechtold kwam voorbij waarin hij Bin Laden liever in een international gerechtshof had gezien om verantwoording af te leggen. Mijn primaire reactie was: ‘hij heeft gelijk, waarom hebben ze die man vermoord, nu ze de kans hadden om hem voor de rechter te slepen?’

Aan die reactie kun je zien dat ik mij de Nederlandse denkwijze behoorlijk eigen heb gemaakt. Het lange leven in een democratisch systeem gezegend met een rechtsstaat, had me doen vergeten dat de zaken elders op deze aardebol anders in elkaar zitten. Ik was vergeten dat er talloze te overwegen belangen zijn die bepalen of iemand gearresteerd of vermoord moet worden.

In mijn fantasie stelde ik me een rechtbank voor, met aan het hof onafhankelijke rechters gekleed in toga. In de beklaagdenbank zit Osama bin Laden. De aanklacht is voorgelezen. Hij is schuldig verklaard voor vele bomaanslagen, waaronder zelfmoordaanslagen in openbare ruimtes met veel burgerslachtoffers, vele onthoofdingen en andere vergeldingacties. En als aller belangrijkste voor de aanslag op de Twin Towers, waarvoor hij overigens in de VS nooit aangeklaagd is. Hij heeft uiteraard recht op een advocaat, maar dat wijst hij af. Hij erkent de rechtbank niet. God is de enige die over de mens mag oordelen, zegt hij. En God heeft zijn oordeel, over degenen die niet in hem geloven, 1400 jaar geleden bekend gemaakt en het uitvoeren ervan heeft hij aan zijn ware gelovigen overgelaten.

Wie zijn die ware gelovigen?, vroeg ik mezelf af nadat ik even uit mijn fantasie gekomen was. Ik moet bekennen dat ik er nooit achter gekomen ben. Ik werd ooit ondergedompeld in talloze interpretaties die de ware gelovigen aanwezen. Maar mijn capaciteit was beperkt. Ik was niet gemaakt om zoveel  informatie in een keer te verwerken. Die moest me gedoseerd toegediend worden, maar dat deden ze niet. Het resultaat was dat ik de weg kwijt raakte. Nee, ik bleef eigenlijk op de weg, maar ik verdrong alles. Af en toe duikt een stukje verdrongen informatie op. Ik zie opeens een kamp vol met ware gelovigen, allemaal bebaarde mannen, gekleed in lange gewaden. Het kan geen vluchtelingenkamp zijn. Er is geen vrouw daar te bekennen, wel veel jongens. Ik kijk met bewondering naar al die baarden en gewaden en vooral naar wat ze op hun schouder dragen. Ik ken dat ding. Ik heb veel te veel oorlogsfilms gezien. Ik weet dat het een moordwapen betreft. Nee, geen zwaard, passend bij een baard en gewaad. Maar een vuurwapen, passend bij een geschoren blank gezicht en een legerpak. En ik zie nog meer. Ik zie inderdaad blonde, geschoren mannen in legerpakken. Wat doen ze daar, tussen al die zwart bebaarde gewaaddragers? Iets klopt niet, maar ik kan de vinger er niet achter krijgen. Het verontrust mij. Ik ben bang dat het een gijzeling betreft. Maar het duurt niet lang voordat ik besef wat er gaande is. De blonde, geschoren mannen in legerpakken starten de les. Het is een training. De bebaarde mannen leren vermoorden. Zij en hun trainers kennen elkaars taal niet. De trainers spreken Engels en de bebaarden spreken Arabisch, Ordoe, Dari, Pasjtoe. Beslist, geen Engels. Ze communiceren uitsluitend via één woord, en dat is Jihad. Dat ene woord is alles omvattend. Dat bepaalt wie de ware gelovige is. Een wonderbaarlijk woord. Zo wonderbaarlijk, dat de Engels sprekende trainers geen ander woord nodig hebben om met hun cursisten te communiceren. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk!

Ik fantaseer door en kom terug in mijn denkbeeldige rechtbank, waar Bin Laden in de beklaagdenbank zit. Hij wil wel gebruik maken van zijn recht om zelf het laatste woord te voeren, maar dan heel kort. ‘Ik, Osama bin Laden, voerde Jihad’ is alles wat hij te zeggen heeft.

Ik ontwaak uit mijn fantasie. Bin Laden is dood. Hij heeft nooit verantwoording kunnen afleggen voor zijn misdaden. Hij heeft nooit kunnen zeggen waarom hij zoveel onschuldige slachtoffers gemaakt heeft. Hij heeft nooit zijn trainers als getuige kunnen oproepen. Één woord was voldoende geweest om in de rechtbank, zonder advocaat, met zijn getuigen te kunnen communiceren. Jihad!

Posted in: Politiek