Wees niet bang, ook de wegen van de sharia zijn ondoorgrondelijk!

Posted on 26 februari 2011

1


Als men mij de vraag stelt: ‘gaan islam en democratie samen als één politiek system?’ zou mijn antwoord resoluut zijn, ‘nee’. Ben ik daar uniek in?

De PVV manifesteert zich als de partij die een uitvinding gedaan heeft op het front van de islamitische wetten en zich verplicht voelt om de onmenselijkheid ervan te onthullen. Zij vergeet echter dat er veel vrijdenkende moslims zijn die in het hart van de islamitische landen deze wetten bestrijden en daarmee hun leven riskeren. Moslims die in een seculier politiek systeem geloven. En we moeten niet vergeten dat wij in Nederland nog steeds bezig zouden zijn met het barbecueën van ketters als we geen scheiding zouden hebben tussen kerk en staat.

Er is geen twijfel mogelijk dat de islam als politiek systeem de beginselen van een democratische staat ondermijnt. In de islam besta je niet als individu. Het collectieve belang- dat van de religie- gaat in alle omstandigheden voor. Geen enkele islamitische staat heeft ooit in Westerse democratie geloofd, en die heeft ook nooit beweerd dat zij daarin gelooft. De islamitische Iraanse regering, als meest prominente islamitische staat, roept keer op keer dat zij niets moet hebben van een Westerse democratie. Zij richt al haar inspanningen op de jongeren om de invloed van het Westen te beperken.

Het kan waar zijn dat in delen van bijvoorbeeld Egypte 90% van de bevolking er van overtuigd is dat een overspelige vrouw gestenigd moet worden. Niemand twijfelt er aan dat dit een barbaarse daad is, niemand twijfelt er aan dat als een islamitische regering daar aan de macht komt, deze die sharia-regel gaat toepassen. 
Maar waarom hebben we het niet over vrouwen die in de gevangenissen van de dictators in de niet islamitische landen in het Midden-Oosten gemarteld of zelfs verkracht worden? Ik heb het niet over een systeem gebaseerd op de sharia-regels, maar over de systemen die tot voor kort door onze democratische westerse regeringen ondersteund werden. Ik heb het niet over Taliban of over de Iraanse regering. Ik heb het over Mubarak, over Bin Ali, over Qathafi, over Bashar Al-Assad en noem maar op.
En binnen de landen met een islamitisch systeem: waarom is het afhakken van een arm of het stenigen van een overspelige vrouw minder erg in Saoudie Arabië dan in Iran? Hoelang nog willen we huichelachtig zijn?

Het Midden-Oosten heeft een lange weg te gaan naar democratie. Er moeten nog duizenden ketters en heksen op de brandstapels terechtkomen. Er moeten nog tientallen regeringen omver geworpen worden. Er gaan nog miljoenen (sharia) zweepslagen op de huiden van de volkeren gevoeld worden.
En geloof me, de pijn van een zweepslag zonder de handtekening van de kardinaal onder het vonnis is net zo erg als met die handtekening. Ik kom uit een land waar beide soort pijn gevoeld is. De pijn veroorzaakt door de koning zonder geestelijken en de pijn veroorzaakt door de geestelijken en de koning (president) samen. In beide gevallen heeft het volk zonder hulp van buitenaf de pijn doorstaan en gaat die doorstaan. Het Iraanse volk vroeg zelf om de sharia en betaalde daar zelf de prijs voor. Hetzelfde volk stuurt die op den duur weg. Maar de bevolking had die ervaring nodig. Dat is de prijs die elk islamitisch volk voor het loskomen van uitbuitingen betaalt. Zonder die prijs is democratie een illusie. Zolang mensen verlangen naar de sharia dan moeten ze die krijgen, anders blijven ze er heimelijk naar verlangen. Een mens krijgt geen rust zolang hij blijft verlangen naar een object, gebeurtenis, liefde etc., naar iets dat hem van zijn lijden zou verlossen. Pas nadat je het in schijn onbereikbare bereikt hebt, kom je erachter dat je altijd naar een illusie verlangd hebt.

In het Midden-Oosten leven bijna alleen maar moslims. Zij zijn jarenlang onderdrukt door regeringen die niets te maken hebben met de sharia. Regeringen die door de Westerse wereld in ruil voor olie ondersteund zijn. De sharia zegt voor hun rechten op te komen. De sharia is de illusie van de islamitische volkeren die uitgebuit worden. De sharia is de wet die niet blind beweert te zijn voor hun lijden onder de dictators. De sharia zou geen kans gekregen hebben als wij in het Westen niet blind geraakt waren door het zwarte bloed, olie. De sharia is de illusie gecreëerd door ons, voor moslimlanden.
Zeg maar niet dat je bang bent voor de sharia in het Midden-Oosten. Bang dat die de volkeren verder gaat onderdrukken. Wees eerlijk, geef toe dat je bang bent dat de sharia de oliekranen, naast de onderdrukking van de volkeren, waarschijnlijk dicht zou draaien. Het gaat jou niet om die onderdrukking, het gaat jou om het zwarte bloed. Onderdrukt worden die volkeren al jaren!

Wees niet bang, ook de sharia is geen bedreiging voor jou. Ook de sharia kent haar eigen diplomatie. Ook de sharia kan een oogje dicht doen voor onreine niet-moslims wanneer haar belangen in het geding zijn. Ook voor de sharia is olie het zwarte bloed. Ook de wegen van de sharia zijn ondoorgrondelijk. Dat is in Iran bewezen. De Iraanse regering, als vooraanstaand shariasysteem, vindt jou onrein maar jouw oliedollars niet. Zij krijgt wellicht geen medicijnen van jou om haar volk te bedienen, maar wel jouw wapens om ze te onderdrukken.

Onder dat systeem leven gelukkig jongeren die door de sharia de kans gehad hebben om dezelfde sharia te doorgronden. Die komen daar nu in actie tegen, zonder jouw medicijnen en ook zonder jouw wapens. Laat de rest van het Midden-Oosten de pijn van de sharia zelf ondervinden. Alleen daardoor kan die illusie doorbroken worden, dat de sharia de bevrijding is van uitbuiting! Net als de illusie dat het Westen met haar F16s hen democratie kan brengen. Ook daar is het Midden-Oosten los van gekomen!

Posted in: Politiek