Je vuile was hang je niet buiten!

Posted on 1 januari 2011

10


Ik werd onlangs opgebeld door een oud college uit Iran, die ik al jaren niet gesproken had. Via, via had hij me weten te bereiken. Hij vertelde dat zijn zoon zijn bachelor gehaald had in informatica en dat hij zich aan het oriënteren was op een masterstudie in Europa. Ook Nederland zou tot de mogelijkheden behoren. Maar iemand had hem afgeraden om in Nederland te gaan studeren.
Nederland zou een racistisch land geworden zijn. De buitenlanders zouden op straat uitgescholden en in veel openbare ruimtes genegeerd worden, zelfs de regering zou haat zaaien jegens hen. Mijn oud-collega wilde zeker weten of die beweringen klopten en omdat hij mijn oordeel zou vertrouwen had hij mij opgebeld.
Ik verzekerde hem dat dit fabels waren. Ik vertelde hem dat Nederland zit te springen om de bekwame en specialistische krachten uit het buitenland. Dat een groot deel van de studenten van bijvoorbeeld TU Delft uit het buitenland afkomstig is, van wie weer een groot deel uit Iran. Dat de universiteiten erg blij zijn met de buitenlandse studenten omdat ze, onder andere, daardoor een behoorlijk deel van hun inkomen genereren. Afgezien van het feit dat een deel van die studenten na het afstuderen bij kan dragen aan de economie van Nederland door de specialisaties die zij verworven hebben en de plaats die zij daardoor hier op de arbeidsmarkt innemen. Ik vertelde hem dat wij in Nederland, als één van weinige landen in Europa, zelfs een regeling hebben genaamd ‘Kennisimmigrant’; als bedrijf of zelfs overheid mag je, onder bepaalde voorwaarden, specialisten uit het buitenland halen.

Ik vertelde hem niet over Wilders en zijn perverse opvattingen over een bepaalde groepering waardoor Nederland zo’n imago verworven heeft. Ik vertelde hem niet over de beperkte hersencapaciteit van Wilders die geen onderscheid kan maken tussen een stelletje extremisten die af en toe in Nederland onrust proberen te zaaien en tienduizenden moslimbelastingbetalers die vredig in dit land willen leven. Ik vertelde hem niet dat de last die door de islamitische regering in Iran niet-moslims of andersdenkende moslims opgelegd wordt, hier door Wilders de vredelievende moslims dreigt opgelegd te worden. Ik vertelde hem niet dat ik hier voor de moslims op moet komen. Ik, islamafvallige, afgestoten door de islamitische Iraanse autoriteiten en opgevangen door democratisch Nederland. Ik vertelde hem niet dat mijn pijn en verdriet en ook die van vele Iraanse vluchtelingen, veroorzaakt door de politiek islam, nooit verwerkt zijn omdat we bang zijn om stoom af te blazen. Bang om constructieve kritiek te leveren op zo’n islamitisch systeem. Niet bang voor dat systeem, dat is een voorziene en erkende angst, maar om geassocieerd te worden met Wilders en zijn aanhang. Ik vertelde hem niet dat we liever onze pijn verdragen dan Wilders zijn feest te gunnen. Ondanks die pijn mogen we ons gelukkig prijzen met een stel hersenen die ons in staat stellen om op zoek te gaan naar wegen die binden, en niet naar wegen die scheiden.   

Nee, ik vertelde mijn oud collega niet over de PVV. Je vuile was hang je niet buiten!
Ik mailde hem in plaats daarvan de link naar de website van de TU Delft, een weg die bindt!
Niemand zal het me kwalijk nemen dat ik slechts de halve waarheid verkondigd heb.

Nu nog afwachten of minister Rosenthal mij als zijn woordvoerder in het Midden-Oosten aanstelt!

(Een ingekorte versie van deze column heeft ook in het NRC Handelsblad van 31 december 2010 gestaan.)

Posted in: Politiek